5.09.2010

21.06.2010

jestem gołymi nogami na domku na drzewie.



wracamy ikarusem śliniąc się w siedzenia. podróż to dobry pretekst, więc przysypiam na tobie, a twoje łokcie nabite kostkami niedbale wbijają mi się między żebra. liczę na czułość i bułki na podróż. wyglądasz teraz jak bohater książek. masz skórę w siniaki i zdrapania, a pod stopami patyki i bagaż. zasypiam z twoimi łokciami na sobie. zasypiasz i widzę defekty twej skóry, więc jest w tobie trochę też normalnej osoby. dzień wcześniej przygniatasz mnie brzuchem do łódki. pod sobą masz moją nadwagę i do dna. masz skórę w siniaki zęby i deski z domku na drzewie i nic już nie powiem. ja jestem blada i liczę na bułki z żebrami wbitymi twoimi łokciami.

6.01.2010

jestem nieposiadaniem siły pomocy.

jedzie tramwaj, leży kupa, ścieka ściek. wszystko to łączy i stapia się w tło. na tym tle jaskrawe punkciki mijają się, by potem odnaleźć się. czytają razem książki, jedzą razem śniadanie, ktoś gdzieś powiedział, że przelecieć można nawet otwartą ranę. zaprawdę powiadam ci, rośnie mi tłuszcz na zimę, ważą mi się łzy, katar i inne wydzieliny. mam do ciebie uczucia. na tym tle jaskrawe punkciki tenisówki trampki kurtki kaptury szaliki czapki sznurówki szlufki pasków paski podświetlane matryce zegarków wskazówki gumki guziki szwy pękające pyk pyk kanty mankiety dekolty kieszenie worki kieszeniowe i znowu szaliki krążą w okół siebie, jak muchy w okół wyżej wymienionej kupy. zrobię ci namiocik, schron od tych wymiocin, które wyleciały z wyżej wymienionych części garderoby. co miesiąc kupię miesięczny w jedną stronę. co pół roku interregio w jedną stronę. co miesiąc zrobię ci kanapkę. rosół. albo coś tam co się je na niestrawność. będę thordvalsenem, skrzyneckim, turnauem, urbańskim i drzyzgą. sokistą w interregio, piwnicą pod baranem.

9.12.2009

added superordinate reference:

jestem zbiorem słów lub wyrażeń, jestem słownikiem w grubej oprawie. plastikiem obklejającym papier. środkowym palcem, dotykam cię w język. rozwija się z gardła, jak w wikipedii. z czynności praktycznych: gotuję, całuję, ściągam koszulkę, majtki, muzykę. udaję staranność, gdy jesteś i patrzysz. wykrawam żyłki, błony i ścięgna. rozgrzewam patelnię, olej i ręce.

ona faktycznie miała siłę, nie wiesz, jak wielką, kupowała ją na wyprzedaży w tesko. czytała pięć minut dziennie codziennie. myśląc o bombie nuklearnej, zapisując się do grup tematycznych, walka z rakiem, walka z aids, walka z wirusem opryszczki. on fan surowców wtórnych, biodegradacji, musli z bananami, propagator niedowyrazu twarzy, trakingu, kempingów, bansingu. ale tylko na zasadzie andergrandu. na zasadzie kanta. na zasadzie fengszui. bardzo się kochali pijąc kolę popijając kampari. rozmawiali o recenzjach, może nawet planowali to przeczytać, zobaczyć, albo to polizać. mówili o miłości, zdradzali się tylko w rpg. sprzedawali metodą pay-pall: poglądy w formie mmsowej kartki z kalendarza, uczucia w formie kocham cię każdego dnia i walizki na dmuchanych kółkach. bo cała ich otoczka to był dmuchany plastikowy bubel. do kupienia w każdym fajnym klubie.